Σάββατο, 7 Αυγούστου 2010

Τι κάνουμε σε τούτο εδώ τον κόσμο...

Γεννιόμαστε χωρίς καν να το ζητήσουμε. Και όμως είμαστε ευγνώμονες που ήρθαμε σε αυτόν τον κόσμο. Ο κάθε ένας μας είναι τυχερός που του δόθηκε το δώρο της ζωής. Έχουμε αναρωτηθεί όμως τι κάνουμε σε αυτόν εδώ τον (μάταιο;) κόσμο; Όλα είναι δομημένα στη ζωή μας αν το σκεφτούμε. Τα κοινωνικά πρότυπα υπάρχουν πριν από εμάς και για εμάς για να βάζουν τα πράγματα σε μία τάξη. Τα θέλω μας είναι πολύ κοινά αν το σκεφτούμε αν και εμείς οι άνθρωποι είμαστε πολύ διαφορετικοί.., Τυχαίο; 
Στα 10 μας θέλουμε παιχνίδι και ξεγνοιασιά
Στα 13 μας θέλουμε φίλους, παρέες και εξόδους
Στα 16 μας θέλουμε να γνωρίσουμε τον κόσμο, να ζήσουμε έντονα, στο κόκκινο
Στα 18 μας θέλουμε να τελειώσει το "μαρτύριο" του σχολείου και να ζήσουμε μια ξέφρενη φοιτική ζωή.
Στα 24 μας θέλουμε το πτυχίο μας και μια δουλειά να μας περιμένει
Στα 27 μας απομυθοποιούμε τη δουλειά μας και ψάχνομαστε. Μάλλον θέλουμε οικογένεια.
Στα 35 θέλουμε απλά λεφτά γιατί οι υποχρεώσεις είναι στο φουλ. Θέλουμε και ταξίδια αλλα΄που να αφήσεις τώρα τα παιδιά...
Στα 40 θέλουμε αύξηση. Τόσα χρόνια εκεί μέσα το δικαιούμαστε..
Και μάνι μάνι έχουμε ζήσει σχεδόν τη μισή ζωή μας. Και τι? Και που είμαστε? Που είστε?
Αυτά είναι τα σχέδια μας για τη ζωή; Και τα κάνουμε όλα αυτά και είμαστε ευτυχισμένοι...Είμαστε;
Αυτό είναι ευτυχία; Η εκπλήρωση αυτών των στόχων λέγεται επιτυχία ή κωλοφαρδία. ¨ΟΧΙ ευτυχία.
Αν δεν ψάξουμε μέσα μας να βρούμε αυτό που είμαστε και να φτάσουμε στην αυτοπραγμάτωση η ευτυχία θα πλησιάζει ίσβως αλλά δεν θα μας ακουμπά.
Είμαι πολύ ρεαλίστρια για φιλοσοφικές αναζητήσεις αλλά και πολύ μικρή για να δεχθώ τον ρεαλισμό που μου προσφέρει τούτος εδώ ο κόσμος. Ελπίζω να μην συμβιβαστώ, Και να κοιτάω μέσα μου, και γυρω μου, και να βρω το σκοπό μου, και να τον ακολουθήσω. Να φτάσω στο ένα, στο ένα που έχω μέσα μου και ακόμα το αναζητώ. Στο ένα και το αυτό. Εμένα

2 σχόλια:

Kostas L.A. είπε...

τι συμπτωση ειναι μια κουβεντα που δε βαριεμαι να κανω αμετρητες φορες καθημερινα..

περιοριζεται συνηθως στον κυκλο.. "γεννιεσαι(μονος)..ζεις(με παρεα αλλα στην ουσια μονος).. φευγεις (μονος)"

μεσα στα πλαισια αυτου του κυκλου μπαινεις σε τρυπακια και κατεστημενα..
μαθαινεις να ζεις συμφωνα με τους κανονες της κοινωνιας κι ακολουθεις τα θελω της..αλλα ξεχνας οτι προκειται για τη δικη σου ζωη..
και χανεσαι στον κυκλο και συνειδητοποιεις το δρομο που κατα καιρους μοιαζει να χει φυγει μακρυα.. ομως δεν ξερεις.. οπως λεει κι ο αλκινοος .. πως " ο δρομος σου εισαι εσυ.."

ειναι κακο να ειναι κανεις τελειως ρεαλιστης.. πραγμα που σημαινει οτι σταματησε να προγραμματιζει τα ονειρα του..
δυστυχως ομως ρεαλιστες και κυνικοι καταληγουμε οι περισσοτεροι.. και στεναχωριεμαι οταν βλεπω οσα γινομαι κι οσα στα 18 ονειρευομουν..

Siragaki Clio είπε...

ο ρεαλισμός σβήνει τη ζωντάνια της ζωής. Ο κυνισμός καταστρέφει τα πάντα. Αυτό που θέλαμε στα 18 ήταν να μην γίνουμε αυτό που τα κοινωνικά πρότυπα ορίζουν. Το θέμα είναι ότι ότι λοχι γινόμαστε γινόμαστε δέσμιοι τους αλλά δημιουργούμε και νέα ακόμα πιο ισχυρά πρότυπα. Και ο κυκλος δεν κλείνει ποτέ...