Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Διαβάζοντας osho και ανακαλύπτοντας το μυστήριο των ..σχέσεων.

Οι σχέσεις είναι ένα από τα μυστήρια της ζωής. Κι επειδή υπάρχουν ανάμεσα σε δύο άτομα, εξαρτώνται και από τους δύο.
Κάθε φορά που δύο άνθρωποι συναντιόνται, δημιουργείται ένας καινούριος κόσμος. Η συνάντησή τους και μόνο, φέρνει ένα καινούριο φαινόμενο στη ζωή, που δεν υπήρξε πριν. Και μέσα από αυτό το καινούριο φαινόμενο, τα δύο άτομα αλλάζουν και μεταμορφώνονται. Είσαι διαφορετικός όταν δεν σχετίζεσαι και όταν σχετίζεσαι, ξαφνικά γίνεσαι κάτι άλλο. Κάτι καινούριο συνέβη.Δημιουργείς τη σχέση και ύστερα η σχέση δημιουργεί εσένα. Όταν δύο άνθρωποι συναντιόνται, σημαίνει ότι συναντιόνται δύο κόσμοι. Το πράγμα δεν είναι απλό, είναι περίπλοκο. Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του κόσμο, ένα σύνθετο μυστήριο, με ένα μεγάλο παρελθόν και ένα αιώνιο μέλλον.
Στην αρχή, συναντιόνται στην περιφέρεια. Αν η σχέση γίνει στενή, αν βαθύνει περισσότερο, τότε σιγά σιγά, τα δύο κέντρα θ’ αρχίσουν να συναντιόνται. Η συνάντηση των κέντρων λέγεται αγάπη.
Η συνάντηση των περιφερειών είναι η γνωριμία. Το να αγγίζεις τον άλλο εξωτερικά, στα σύνορά του, αυτό είναι σχέση. Πολλές φορές, ονομάζετε την γνωριμία σας αγάπη, αλλά αυταπατάστε. Η γνωριμία δεν είναι αγάπη. Η αγάπη είναι πολύ σπάνια. Για να συναντήσεις έναν άνθρωπο στο κέντρο του, πρέπει να περάσεις ο ίδιος από μία επανάσταση, επειδή, αν θέλεις να συναντήσεις έναν άνθρωπο στο κέντρο του, θα πρέπει ν’ αφήσεις εκείνον τον άνθρωπο να φτάσει στο δικό σου κέντρο. Θα πρέπει να γίνεις ευάλωτος, απόλυτα ευάλωτος, ανοιχτός.
Είναι επικίνδυνο. Είναι επικίνδυνο και ριψοκίνδυνο το ν’ αφήσεις κάποιον να φτάσει στο κέντρο σου, επειδή ποτέ δεν ξέρεις τι θα κάνει μαζί σου όταν μάθει όλα σου τα μυστικά, όταν φανερωθεί αυτό που είχες κρυφό και βρεθείς απόλυτα εκτεθειμένος. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι θα κάνει ο άλλος.
Μπορείς ν’ αφήσεις κάποιον να μπει στο κέντρο σου, μόνο όταν δεν φοβάσαι, όταν δεν είσαι τρομοκρατημένος.
Υπάρχουν δύο τρόποι να ζήσει κανείς. Ο ένας είναι να φοβάσαι, κι ο άλλος είναι ν’ αγαπάς. Όταν ζεις με το φόβο δεν θα μπορέσεις να πας ποτέ βαθιά σε μία σχέση. Παραμένεις φοβισμένος και δεν μπορείς ν’ αφήσεις τον άλλον, δεν μπορείς ν’ αφήσεις τον άλλο να σε διαπεράσει μέχρι τον πιο βαθύ σου πυρήνα. Αφήνεις τον άλλο μέχρι ενός σημείου, ύστερα μπαίνει στη μέση ο τοίχος και όλα σταματούν.
 Ο άνθρωπος που αγαπά είναι άνθρωπος της «θρησκείας». Ο άνθρωπος που αγαπά είναι ο άνθρωπος που δεν φοβάται το μέλλον, ο άνθρωπος που δεν φοβάται τα αποτελέσματα και τις επιπτώσεις, που ζει στο εδώ και τώρα.
Ο άνθρωπος που φοβάται υπολογίζει πάντα, κάνει σχέδια, κανονίζει, σιγουρεύει. Ολόκληρη η ζωή του χάνεται μ’ αυτό τον τρόπο. 
by OSHO

Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

pop art @t Image gallery!! WOW!

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ: Pop Art @t Τhe Ιmage Gallery, 
ΠΟΥ: λεωφ. Αμαλίας 36, Αθήνα.
ΠΟΤΕ:18 Μαΐου- 27 (η 30) Ιουνίου.
ΝΑ ΠΑΜΕ: Οπωσδηποτε..δηλαδή μην κάθεστε καν!


Ποιος περίμενε αυτό το εντυπωσιακό νεοκλασικκό απέναντι από το Ζάπειο να φιλοξενήσει έκθεση Pop ARt και μάλιστα με ιδιόκτητα έργα που διατίθενται όλα προς πώληση? Εγώ πάντως εντυπωσιάστηκα!
Μπάινοντας αντίκρυσα μία καταπληκτική σύνθεση posters της Μεριλιν Μονροε του Andy Warhol και κάτι μέσα μου μου είπε πως αυτή η έκθεση είχε πολλά να μου πει. Ωστόσο, είχα και μια αμφιβολία δεδομένου ότι πριν λίγο διάστημα είχα επισκεφτεί το Μουσείο Μοντερνας Τέχνης στη Βαρκελώνη (ΜΟΜΑ) και η έκθεση pop art ήταν ιδιάιτερα ελλειπης και κακοφτιαγμένη.

 Η έκθεση με αποζημείωσε με το παραπάνω! Μακάρι να μπορούσα να αγοράσω τα πάντα!
Και για να σταματήσω να σας λέω πόσο μου άρεσε θα σας πω ότι περιλαμβάνει posters εμπνευσμένα από την pop art κουλτούρα, τα οποία ανήκουν στην προσωπική συλλογή του ιδιοκτήτη της γκαλερί «Αμαλίας 36». (Ω,,ναι θέλω να τον γνωρίσω.,,ω ναι!)
Δεν έλειπε κανέις από τη συλλογή. Συναντήσαμε πολλά γνωστά έργα, κάποια από τα οποία φέρουν και την ιδιόχειρη υπογραφή του δημιουργού τους, όπως: Andy Warhol, Roy Lichtenstein, David Hockney, Frank Ritter και Damien Hirst, καθώς και φωτογραφικά έργα από τους Helmut Newton, George Hurrell, Osvaldo Salas, Walter Bird, John Everard, Alfred Eisenstadt, Tom Kelly και Dee Chohan.
Παραθέτω καποια από τα έργα που θαυμάσαμε στην εξαίρετη αυτή προσπάθεια να γνωρίσει ( και να αποκτήσει) το αθηναικό κοινό έργα της ποπ αρτ σκηνής. Ενδεικτικά να πω πως οι τιμές των έργων ξεκινούν από 150 ευρώ και φτανουν τα 2000.

ΦΩΤΟΣΣΣ:



























Οι φωτογραφίες δεν μου ανήκουν. Όλα τα παραπάνω έργα υπάρχουν στην έκθεση.

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Ουδείς αναντικαταστατος...

Όταν όλα γύρω σου είναι αναλώσιμα και εφήμερα γίνεσαι σαν αυτά. Μαθαίνεις να παίρνεις από τα πράγματα και τους ανθρώπους γύρω σου ό,τι μπορείς να πάρεις ή ό,τι αντέχουν να σου δώσουν. Και μετά τα παρατάς. Λες θα βρω άλλα. Που θα μου δώσουν νέες εμπειρίες, μεγαλύτερο ενδιαφέρον, μεγαλύτερη χαρά. Πιστεύεις ότι όταν σε μια σχέση δεν παίρνεις πια πράγματα πρέπει να φύγεις. Τι γίνεται όμως όταν δεν παίρνεις γιατί στην ουσία εσύ δεν δίνεις? Μοναξιά, Ανασφάλεια, Ιδιοτέλεια. Αυτά κερδίζεις μετά από κάθε σχέση που πετάς, μετά από κάθε ανθρωπο που θες να αντικατασταστήσεις γιατί φοβάσαι. Το συναίσθημα του φόβου είναι ισχυρότερο από οποιοδήποτε άλλο. Σου θολώνει το μυαλό και σε κάνει να μη βλέπεις καθαρά. Η παρέα σου. Οι φίλοι σου. Που είναι? Ήταν και αυτοί αναλώσιμοι? Μήπως τώρα έχεις νέους από την δουλειά σου? Ναι έχεις, Και δεν λέγονται φίλοι, λέγονται γνωστοί. Αναλώσιμοι γνωστοί που κάνουν τον κύκλο τους. Oι φίλοι σου όμως μένουν εκέι. Ουδείς αναντικατάστατος. Οι φίλοι μας, οι πραγματικοί φίλοι μας, είναι αναντικατάστατοι γιατί είναι ο ένας για τον άλλον κάτι σπουδαίο και μοναδικό. Οι άνθρωποι που έχουν μπει βαθιά στη ζωή μας και άφησαν το σημάδι τους δεν θα ξεχαστούν ποτέ. Δεν θα αντικατασταθούν ποτέ. Και μη φοβάστε υπάρχει χώρος για όλους..

Gabriel Garcia Marquez. Πάντα επίκαιρος όσα χρόνια και αν περάσουν

Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια
και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι,
αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γιαυτό που αξίζουν, αλλά γι αυτό που σημαίνουν.
Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια,
χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν,
θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και
πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο,
αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος.

Θα ζωγράφιζα μ ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι
κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη.

Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ αγκάθια τους
και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...
Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή...
Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ.

Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου
και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν,
χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται!

Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά,
αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει.

Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.

Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους...
Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού,
χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.

Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά,
το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί.

Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ,
γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι.

Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι,
θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.

Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα,
θα σ' αγκάλιαζα και θα σού δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.

Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου,
θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά.

Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα,
ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει,
αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ
κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος.

Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς.

Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ,
θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά,
ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία.

Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι,
αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις συγνώμη, συγχώρεσέ με,
σε παρακαλώ, ευχαριστώ κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις.
Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις.
Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.

Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες (ισπ. Gabriel José García Márquez) είναι σπουδαίος Κολομβιανός συγγραφέας, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας.Γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1928 στο χωριό Αρακατάκα της Κολομβίας. Το 1947 ξεκίνησε να σπουδάζει Νομική και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Μπογκοτά. Την ίδια χρονιά δημοσίευσε σε εφημερίδα το πρώτο του διήγημα, «Η Τρίτη Παραίτηση». Το 1948 μετακόμισε στην Καρταχένα των Δυτικών Ινδιών και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία σε εφημερίδες και περιοδικά.Το 1955 εκδόθηκε το πρώτο μυθιστόρημά του, «Τα Νεκρά Φύλλα». Ακολούθησαν τα έργα «Κακιά Ώρα», «Ο Συνταγματάρχης δεν Έχει Κανέναν να του Γράψει» και «Η Κηδεία της Μεγάλης Μάμα». Το 1967 δημοσιεύτηκε το μυθιστόρημα «Εκατό Χρόνια Μοναξιά», το οποίο τον καθιέρωσε ως έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής μας, καθώς αποκόμισε αμέσως τις θετικότερες κριτικές.Το 1982 του δόθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Άλλα έργα του είναι:«Το Φθινόπωρο του Πατριάρχη» «Χρονικόν Ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου» «Ο Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας» «Δώδεκα Διηγήματα Περιπλανώμενα» «Περί Έρωτος και 'Αλλων Δαιμονίων» «Η Περιπέτεια του Μιγκέλ Λιττίν» «Η Είδηση μιας Απαγωγής» «Ανεμοσκορπίσματα» «Ο Στρατηγός μες στο Λαβύρινθό του» «Ζω για να τη διηγούμαι»




thanks to greveniotis.gr

Ας κάνουμε τη νύχτα μέρα. lexicon project

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

Γυναίκες - Mundial 0-1!

Ναι η αλήθεια έιναι ότι πολλά ζευγάρια περνάνε... κρίση την περίοδο του Mundial! Οι γυναίκες βρίσκονται αντιμέτωπες με την αιώνια αντίζηλο..ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ. Και αντί να εκμεταλλευόνται εην ευκαιρία για ξεσάλωμα και έξοδο με φίλες γκρινιάζουνε κιόλας! Η αλήθεια είναι ότι δεν θα χαρούν και πολύ οι γυναίκες που σαν εκπρόσωπός του γυναικείου φίλου υποστηρίζω την αντίπαλη ομάδα (και μυρίζομαι κόκκινη κάρτα) αλλά το σωστό να λέγεται..Τους σπάμε τα νεύρα όταν έχει mundial, champions league και τα συναφή.. Για όσες αποφάσισαν αυτή τη φορά να μην επιδωθούν σε ολονύχτιους τσακωμούς και κρεβατομουρμούρες παραθέτω έτοιμο υλικό από το ανδρικό κοινό με οδηγίες για τις..δύσκολες μέρες. Εννοείται πως δεν με βρίσκουν σύμφωνη σε όλα αλλά έχουν και αυτοί τα δίκια τους! Οπότε ας δούμε τι έχουν να μας πουν..



Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

starbucks addicted!


Μα υπάρχει καλύτερο πράγμα από άραγμα στη θάλασσα και στο χέρι starbucks frappucino?? Και όχι αυτή η ανάρτηση δεν αποτελεί διαφήμιση αλλα΄φόρο τιμής προς τους καφέδες και τα ροφήματα του starbucks που εμένα προσωπικά με εμπνέουν! Γι αυτό έφτιαξα τη δική μου εικόνα για το πως αντιλαμβάνομαι τα starbucks!

Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

Αν οι πριγκίπισσες ζούσαν σήμερα...

Aοι πριγκήπισσες ζούσαν σήμερα πολύ φοβάμαι ότι η τύχη τους θα ήταν η παρακάτω. Μία πλήρως ρεαλιστική προσέγγιση της γνωστής φωτογράφου Dina Goldstein. Περισσότερες φωτογραφίες στην σελίδα της! http://www.fallenprincesses.com/



καλοκαίρι και εξεταστική γίνεται? Δεν γίνεται!!

Κάθε καλοκαίρι τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου. Έρχεται ο Ιούνιος, ξεκινούν οι ζέστες, οι παραλίες γεμίζουν και οι εξεταστικές αρχίζουν..Θα μου πείτε: Σώπα! Όλοι τα περάσαμε αυτά κοπελιά! Και ναι δίκιο έχετε. Όλοι τα περνάμε και όλοι παραπονούμαστε. Απλά..λέω εγώ τώρα..Αν κάναμε μία έρευνα πόσα μαθήματα περνάνε οι φοιτητές στην χειμερινή εξεταστική και πόσα στην καλοκαιρινή τότε θα παθαίναμε κοκομπλόκο! Ωστόσο, θα μου απαντήσετε "Υπάρχει και ο Σεπτέμβρης και για τους ρέμπελους που δεν μπορούν να συγκεντρωθούν καλοκαιριάτικο!!" Ναι! θα απαντήσω! Υπάρχει.. Και πάλι καλά δηλαδή..αλλά τι να πρωτοδώσεις μέσα σε αυτόν τον έρμο το Σεπτέμβρη? Βέβαια, είναι λίγο σουρεάλ να τα λέω όλα αυτά από τη στιγμή που δεν χρωστάω κανένα μάθημα και δεν έχω αφήσει ποτέ μάθημα για το Σεπτέμβρη (ναι οκ μπορείτε τώρα να με μισείτε και να μην κάνετε παρέα μαζί μου. Μπορείτε να κάνετε και report στο άρθρο μου αν θέλετε) αλλά ένας Θεός ξέρει πως τα κατάφερα. Ίσως η θέληση μου να επεκτείνω όσο μπορώ τις καλοκαιρινές μου διακοπές (συμπεριλαμβανομένου του Σεπτεμβρίου) ήταν αυτή που με έκανε να θέλω να ξεμπερδεύω μια ώρα αρχύτερα. Αυτό που εξαρχής όμως ήθελα να πω είναι ότι κάτι πρέπει να γίνει με αυτή την εξεταστική τον Ιούνιο. Ας την μεταφέρουν ένα κομματάκι για μετά το καλοκαίρι.. Ας περάσουμε ένα καλοκαίρι ξέγνοιαστο και ολόκληρο!
Αυτό ήταν ένα ακόμη ξέσπασμα μιας φοιτήτριας που θέλει να πάει για μπάνιο και διαβάζει κάτι ηλίθιες σημειώσεις που δεν ξέρει καν που τις βρήκε. Επίσης, το ότι έκανα μόνη μου διάλογο πιο πάνω μου φαίνεται λίγο ανησυχητικό. 
Γεια χαρά σε όλους

Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

Business Ideas 2010. Kαινοτόμες ιδέες που ξεχώρισαν..

 1. Small-scale food production using membership models



2. Low impact advertising

3. Health tracking devices

4. Sample stores, cafes & vending machines

5. Discreet rooftop solar panels and wind turbines

6. Rotating retail at airports and in malls

7. Remote farming for consumers

8. Connecting creative consumers with local fabricators

9. Paying consumers to promote products they use and love

10. Single-use toilet bag turns human waste into fertilizer