Αναρτήσεις

Τα πιστεύω μου τα αγαπώ και αυτά αγαπούν εμένα.

Εικόνα
Οι άνθρωποι αποκτούν βιώματα και εμπειρίες από την μέρα που γεννιούνται .Mπορεί πριν από τα πέντε τους να μην θυμούνται και πολλά, ωστόσο όλα όσα έχουν ζήσει καταγράφονται στο υποσυνείδητο και διαμορφώνουν την προσωπικότητας τους, τον εαυτό τους. Λένε ότι τα παιδικά χρόνια είναι πολύ σημαντικά για την εξέλιξη του ανθρώπου αλλά και για την διαμόρφωση του χαρακτήρα του (άπειρες ώρες διαβάσματος του Φρόιντ περί καλού και κακού θηλασμού και πρωκτοψυχαναγκαστικών προσωπικοτήτων μπορεί ίσως να σας πείσουν :p) Ακολουθεί η εφηβεία όπου οι ορμόνες χτυπούν κόκκινο, οι φίλοι γίνονται συχνά οι μέντορες μας και εμείς διαμορφώνουμε άποψη σιγά σιγά για τον κόσμο εκεί έξω, για το τι μας περιμένει , για το πόσο σημαντικές είναι οι διαπροσωπικές σχέσεις και πόσο θέλουμε να γίνουμε αποδεκτοί από τους άλλους. Και μετά έρχονται τα φοιτητικά μας χρόνια ( που δεν τα αλλάζουμε με τίποτα..) Εκεί αρχίζουν να μπαίνουν στο μυαλό μας νέα δεδομένα. Χτίζουμε φιλοσοφία ζωής, ιδε...

why does my heart feel so bad

Εικόνα
Και αν όλα γίνονται για κάποια λόγο ελπίζω αυτός να εμφανιστεί σύντομα μπροστά μου. Γιατί οι επιλογές που αναγκαστικά σε οδηγούν σε ένα μονοπάτι είναι οι πιο οδυνηρές. Οι πιο δύσκολες. Για να φτάσεις μέχρι το τέλος έχεις κάτι που σε σπρώχνει μπροστά και 10000 σκέψεις και συναισθήματα που σε κρατάνε πίσω. Και εσύ πρέπει να τα παρακάμψεις και να διαλέξεις. Και να μείνεις πιστός ακόλουθος αυτής της επιλογής αλλιώς μετά καταστρέφεις όλο το μονοπάτι. Και ας πονάει το κορμί σου, η καρδιά σου το είναι σου. Λες θα είναι για καλό. Και απλά σκέφτεσαι.. Έτσι είναι η ζωή θα σου πουν. Συμβαίνουν σε όλους. Ναι αλλά τώρα συμβαίνει σε εσένα. Και δεν σε νοιάζει για τίποτα και κανέναν άλλον. Περνάει άραγε η αγάπη; Δεν νομίζω.. Ο έρωτας περνάει και η αγάπη γίνεται μια γλυκιά σκέψη που κατοικεί όμως στην καρδιά. Έχουμε μπόλικο χώρο γι αυτήν. Εκεί δεν τσιγκουνευόμαστε. Προχωράω στο μονοπάτι μπροστά και κρατάω την αγάπη στο χέρι μου. Αυτήν δεν θα μου την πάρει κανείς. Την κουβαλάω μέσα μου. Εκεί εί...

Όταν ο Μέρφι έμαθε το ΜΥΣΤΙΚΟ

Εικόνα
Όντας επηρεασμένη από το ΜΥΣΤΙΚΟ που μας μαθαίνει για το νόμο της έλξης σκέφτομαι τι θα είχε να πει ο Μέρφι! Δέχομαι σίγουρα ότι όσο κάνουμε θετικές σκέψεις έχουμε περισσότερες πιθανότητες να προσελκύσουμε κάτι καλό παρά κάτι κακό, Και σίγουρα όταν βάλουμε κάτι σκοπό και το θέλουμε το βοηθάμε να συμβεί. Το θέμα είναι ότι όπως πολλές θέλουμε κάτι πολύ και το πιστεύουμε και αυτό γίνεται άλλες τόσες δεν γίνεται ποτέ. Δεν ξέρω αν είναι όλα θέμα τύχης ή πιθανοτήτων αλλά σίγουρα δεν έγιναν όλοι πλούσιοι επειδή είχαν κάθε μέρα στο μυαλό τους αυτή τη σκέψη όπως λέει η μαντάμ που έγραψε και το βιβλίο. Θεωρώ πλήρως υπερβολικό και χαζό το ότι αν θες ένα αντικείμενο πρέπει να σκέφτεσαι και να δρας σαν να σου ανήκει ήδη αλλά ισχύει ότι αν θέλουμε να αλλάξουμε μία κατάσταση (και όχι αντικείμενα) πρέπει να σκεφτούμε πως θα θέλαμε πραγματικά να είναι και να στραφούμε προς αυτή την κατεύθυνση.  Και εκεί που λέει ότι αν τα πράγματα είναι άσχημα είναι όλη η δύναμη στο μυαλό σου για να τα ...

H Ελλάδα ενώθηκε.

Εικόνα
Εδώ και μία εβδομάδα ζούμε κάτι το πρωτόγνωρο. Κάτι μαγικό. Οι Έλληνες πολίτες αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους απέναντι στον κοινό ΄'εχθρό". Για πρώτη φορά όσοι και όσες κατέβηκαν στο Σύνταγμα άφησαν πίσω κομματικές ταυτότητες και ενώθηκαν με όσο αυθορμητισμό μπορεί να διακρίνει μια γενιά που αγανάκτησε να βλέπει τη χώρα της σε αυτά τα χάλια. Αγανάκτησε να περιμένει τα χειρότερα και να μην μπορεί να κάνει τιποτα. Την πρώτη μέρα που κατεβήκαμε ήταν όλα ακόμη ρευστά, ανοδιοργάνωτα και λίγο νωχελικά. Αρκετός κόσμος που κατέβηκε για να δει τι συμβαίνει εκεί, λιγοστά πανό, κανένα σύνθημα και πολλές μπύρες και κιθάρες. Όταν στο τέλος της βραδιάς ένα ΜΑΤατζής ζήτησε από ένα παιδί να του παίξει ένα τραγούδι με την κιθάρα σκέφτηκα ότι κάτι δεν πάει καλά.. Τις επόμενες μέρες τα πράγματα πήραν άλλη τροπή. Όλοι και περισσότεροι έρχονταν με κατσαρολικά, τύμπανα, σφυρίχτρες και οτιδήποτε άλλο μπορούσε να τους κάνει να ακουστούν. Οι μούτζες μπροστά από τη Βουλή έγιναν χιλιάδες..Τα σ...

Αν θες να αλλάξεις κάτι σε αυτόν τον κόσμο άλλαξε πρώτα εσένα.

Εικόνα
Έχω μάθει κάτι πολύ σημαντικό στη ζωή μου. Κάθε φορά που θέλουμε να αλλάξουμε κάτι πρέπει πρώτα να αλλάζουμε εμείς κάτι σε εμάς. Αν δεν κάνουμε εμείς οι ίδιοι την αρχή ξεκινώντας από τον εαυτό μας η μάχη χάθηκε. Είναι πολύ εύκολο να ζητάς από κάποιον να αλλάξει. Πολύ πιο δύσκολο είναι όμως να κάνεις εσύ πρώτα ένα βήμα αλλαγής για να ακολουθήσει και ο άλλος. Κανείς μας δεν είναι τέλειος και λάθη κάναμε, κάνουμε και θα κάνουμε. Και από αυτά μαθαίνουμε και γινόμαστε πιο σωστοί. Ένα λάθος έχει πάντα κάτι σωστό να σου προσφέρει. Αρκεί να μην το προσπεράσεις, να το πάρεις μαζί σου. Ο άνθρωπος θα μου πείτε δεν αλλάζει. Δεν αλλάζει όταν δεν υπάρχει λόγος. Όταν έχει κίνητρο θα αλλάξει και θα πει και ένα τραγούδι. Και αν σκεφτείτε έχετε πολλά τέτοια παραδείγματα γύρω σας. Και κανείς δεν πέρασε άσχημα στην τελική επειδή άλλαξε κάποια στραβά. Και ας αφήσουμε και λίγο τους εγωισμούς στην άκρη δεν θα πάθουμε τίποτα. Ας κάνουμε μια προσπάθεια και που ξέρετε..μπορεί να μας αρέσει

οι κύκλοι μας.

Εικόνα
Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε πως η ζωή μας αποτελείται από 5 κύκλους αλληλοσυνδεόμενους και αλληλοεξαρτώμενους . 1. οικογένεια 2. φίλοι  3. σχέση   4. εργασία 5. εγω. Η σειρά είναι τυχαία βέβαια αλλά αυτά τα 5 πράγματα είναι που καθορίζουν τη ζωή μας. Αυτοί οι κύκλοι ενώνονται με νοητούς δεσμούς, Αν σπάσει ένας δημιουργείται μια αστάθεια και συχνά ακολουθούν και οι υπόλοιποι. Αν για παράδειγμα χάσω τη δουλειά μου, πιθανότατα να αποκτήσω προβλήματα με το εγώ μου και αυτόματα να μου βγει στην οικογένεια, τη σχέση μου ή τους φίλους μου. Αν πάλι τσακωθώ με τη σχέση μου, θα πληγωθεί το εγώ μου, πιθανότατα να μην μπορώ να συγκεντρωθώ στη δουλειά μου και να πέσω με τα μούτρα πάνω στους φίλους ή την οικογένεια μου. Τέλος, αν έχω πρόβλημα με το εγώ μου - τη σχέση μου με τον εαυτό μου- έχω πρόβλημα και με όλους τους άλλους κύκλους. Συμπέρασμα: ¨ ΟΛΑ  ΞΕΚΙΝΟΥΝ  ΑΠΟ  ΕΜΑΣ   ΤΟΥΣ   ΙΔΙΟΥΣ,  Και από εμάς τους ίδιους τελειώνουν. ...

Εμπιστοσύνη.

Εικόνα
Εμπιστοσύνη. Μία τεράστια λέξη. Με τεράστιο νόημα και αξία. Ο εχθρός της, η αμφιβολία (μετά τις ανασφάλειας βεβαίως βεβαίως...). Για να εμπιστευτούμε έναν άνθρωπο πρέπει να μας κερδίσει. Να βγάλει από την καρδιά μας την αμφιβολία και να μας αποδείξει ότι μπορούμε να αφεθούμε. Πολλοί θεωρούν την εμπιστοσύνη αφέλεια. Είναι από εκείνους τους ανθρώπους που δεν εμπιστεύονται ούτε τον ίδιο τους τον εαυτό. Και είναι πάντα επιφυλακτικοί. Μέγα λάθος γιατί χάνουν πάρα πολλά πράγματα και στιγμές. Δεν μπορούν να δεθούν με τον άνθρωπο τους γιατί πάντα αμφιβάλλουν. Και δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα από το να πιστεύεις και να αφήνεσαι σε κάποιον. Η εμπιστοσύνη όμως είναι πολύ δύσκολο να κατακτηθεί. Εκεί που χτίζεται και έχεις επενδύσει πάνω της έρχεται πάντα κάτι που θέλει να την ξεστεριώσει. Εκεί που η θάλασσα σου είναι ήρεμη μπαίνει μια πέτρα και την ταράζει. Από κει και πέρα είναι πάνω μας το αν θα ημερώσουμε τη θάλασσα χωρίς να δώσουμε σημασία στην πέτρα ή αν θα προκαλέσουμε τσουνάμι. Είναι πολύ ...