Communic-able

Θέλω ένα καλοκαίρι μεγάλο, φωτεινό και γεμάτο.. Γεμάτο ήχους, φωνές και ξεκούραση και ξεγνοιασιά. Θέλω θάλασσα..πολλή θάλασσα με μεγάλα κύματα και κάτασπρες αμμουδιές. Θέλω νησιά και περπάτημα στα στενά μεχρι αργά το βράδυ. Θέλω ποτό και χορό.. Θέλω φίλους, παρέα, κιθάρες και τραγούδι.. Θέλω έρωτα, αγκαλιές και αστεράτα βράδια..Θέλω άμμο, πετρούλες και βοτσαλάκια..ααα και κοχύλια! Θέλω ταβερνούλες στη θάλασσα και δροσιστικά κοκτειλς! Θέλω μια μεγάλη ξαπλώστρα και ένα ροζ στρώμα.. Θέλω τάβλι και κρύο καφέ..Θελω κατάστρωμα πλοίου και δροσερό αεράκι.. Θέλω και εσένα μαζί μου.. Θέλω ένα καλοκαίρι ακόμα. για να τα ζήσω όλα. Κ.

Τον τελευταίο καιρό που πραγματοποιούμε με την σχολή μου ηλεκτρονική έρευνα για τη γενιά Υ , τη γενιά μεταξύ 18-28, συλλέγω διαρκώς απόψεις από συμφοιτητές μου και μη, για το γεγονός ότι θεωρούμαστε η ψηφιακή γενιά. Πολλοί υποστηρίζουν ότι δικαίως κατακτήσαμε αυτόν τον τίτλο αφού ζήσαμε σε έντονες τεχνολογικές αλλαγές και φυσικά ζήσαμε την εισβολή του διαδικτύου στις ζωές μας (και ναι είμαι πολύ ευτυχισμένη γι αυτό!!).. Άλλοι δηλώνουν πως η επόμενη γενιά από μας θα είναι αυτή που θα μας πάρει τον τίτλο μέσα από τα χέρια γιατί θα ζήσουν στο επίκεντρο της τεχνολογίας από τη μέρα που θα γεννηθούν. Το θέμα είναι πως αξιοποιούμε το διαδίκτυο σαν ψηφιακή γενιά.. Ρωτήθηκα προσφάτως πoια η σχέση μου με το ίντερνετ και τι μου προσφέρει.. Απάντησα: Τα πάντα, μόνο που δεν μου φτιάχνει καφέ. Ακραίο; Ίσως.. Αλλά έτσι νιώθω. Και θα σας πω το γιατί. Το ίντερνετ είναι καταρχάς το μόνο ελεύθερο και ανοιχτό μέσο που έχουμε. Η επικοινωνία και η ενημέρωση από τη στιγμή που πέρ...

Μέσω του τροκτικού βρήκα αυτό το μαργαριτάρι.. Είχε φαντασία το παιδί πρωί πρωί πρέπει να του το αναγνωρίσω..

Οι σχέσεις είναι ένα από τα μυστήρια της ζωής. Κι επειδή υπάρχουν ανάμεσα σε δύο άτομα, εξαρτώνται και από τους δύο. Κάθε φορά που δύο άνθρωποι συναντιόνται, δημιουργείται ένας καινούριος κόσμος. Η συνάντησή τους και μόνο, φέρνει ένα καινούριο φαινόμενο στη ζωή, που δεν υπήρξε πριν. Και μέσα από αυτό το καινούριο φαινόμενο, τα δύο άτομα αλλάζουν και μεταμορφώνονται. Είσαι διαφορετικός όταν δεν σχετίζεσαι και όταν σχετίζεσαι, ξαφνικά γίνεσαι κάτι άλλο. Κάτι καινούριο συνέβη.Δημιουργείς τη σχέση και ύστερα η σχέση δημιουργεί εσένα. Όταν δύο άνθρωποι συναντιόνται, σημαίνει ότι συναντιόνται δύο κόσμοι. Το πράγμα δεν είναι απλό, είναι περίπλοκο. Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του κόσμο, ένα σύνθετο μυστήριο, με ένα μεγάλο παρελθόν και ένα αιώνιο μέλλον. Στην αρχή, συναντιόνται στην περιφέρεια. Αν η σχέση γίνει στενή, αν βαθύνει περισσότερο, τότε σιγά σιγά, τα δύο κέντρα θ’ αρχίσουν να συναντιόνται. Η συνάντηση των κέντρων λέγεται αγάπη. Η συνάντηση των περιφερειών είναι η γνωριμία. Το να αγγί...

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ: Pop Art @t Τhe Ιmage Gallery ,   ΠΟΥ : λεωφ. Αμαλίας 36, Αθήνα. ΠΟΤΕ:18 Μαΐου- 27 (η 30) Ιουνίου. ΝΑ ΠΑΜΕ: Οπωσδηποτε..δηλαδή μην κάθεστε καν! Ποιος περίμενε αυτό το εντυπωσιακό νεοκλασικκό απέναντι από το Ζάπειο να φιλοξενήσει έκθεση Pop ARt και μάλιστα με ιδιόκτητα έργα που διατίθενται όλα προς πώληση? Εγώ πάντως εντυπωσιάστηκα! Μπάινοντας αντίκρυσα μία καταπληκτική σύνθεση posters της Μεριλιν Μονροε του Andy Warhol και κάτι μέσα μου μου είπε πως αυτή η έκθεση είχε πολλά να μου πει. Ωστόσο, είχα και μια αμφιβολία δεδομένου ότι πριν λίγο διάστημα είχα επισκεφτεί το Μουσείο Μοντερνας Τέχνης στη Βαρκελώνη (ΜΟΜΑ) και η έκθεση pop art ήταν ιδιάιτερα ελλειπης και κακοφτιαγμένη.  Η έκθεση με αποζημείωσε με το παραπάνω! Μακάρι να μπορούσα να αγοράσω τα πάντα! Και για να σταματήσω να σας λέω πόσο μου άρεσε θα σας πω ότι περιλαμβάνει posters εμπνευσμένα από την pop art κουλτούρα, τα οποία ανήκουν στην προσωπική συλλογή του ιδιοκτήτη της γκαλερί «Αμαλίας 36»...

Όταν όλα γύρω σου είναι αναλώσιμα και εφήμερα γίνεσαι σαν αυτά. Μαθαίνεις να παίρνεις από τα πράγματα και τους ανθρώπους γύρω σου ό,τι μπορείς να πάρεις ή ό,τι αντέχουν να σου δώσουν. Και μετά τα παρατάς. Λες θα βρω άλλα. Που θα μου δώσουν νέες εμπειρίες, μεγαλύτερο ενδιαφέρον, μεγαλύτερη χαρά. Πιστεύεις ότι όταν σε μια σχέση δεν παίρνεις πια πράγματα πρέπει να φύγεις. Τι γίνεται όμως όταν δεν παίρνεις γιατί στην ουσία εσύ δεν δίνεις? Μοναξιά, Ανασφάλεια, Ιδιοτέλεια. Αυτά κερδίζεις μετά από κάθε σχέση που πετάς, μετά από κάθε ανθρωπο που θες να αντικατασταστήσεις γιατί φοβάσαι. Το συναίσθημα του φόβου είναι ισχυρότερο από οποιοδήποτε άλλο. Σου θολώνει το μυαλό και σε κάνει να μη βλέπεις καθαρά. Η παρέα σου. Οι φίλοι σου. Που είναι? Ήταν και αυτοί αναλώσιμοι? Μήπως τώρα έχεις νέους από την δουλειά σου? Ναι έχεις, Και δεν λέγονται φίλοι, λέγονται γνωστοί. Αναλώσιμοι γνωστοί που κάνουν τον κύκλο τους. Oι φίλοι σου όμως μένουν εκέι. Ουδείς αναντικατάστατος. Οι φίλοι μας, οι πραγματικοί φίλ...

Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γιαυτό που αξίζουν, αλλά γι αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα! Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μ...