Αναρτήσεις

Γεια σας, Είμαστε η γενια των 592 ευρώ

Εικόνα
Καλημέρα σας..Πώς είστε; Είμαστε η γενιά των 592 ευρώ. Σίγουρα μας έχετε ακούσει.. Νέοι και νεες μέχρι 25 ετών που τελείωσαμε τις σπουδές μας, αφήσαμε πίσω τις αίθουσες των Πανεπιστημίων , τους αιώνιους καφέδες, τις νυχτερινές τσαρκες μέχρι το άλλο πρωί, μα πάνω από όλα την ανεμελιά μας. Ριχτήκαμε με μανία στο κυνήγι εργασίας.. Να προλάβουμε..Να προλάβουμε τι; Την ιδανική θέση των ονείρων μας που θα δουλέυουμε 10 ώρες για 592 ευρώ; Ονειρεμένο ακούγεται..Σχεδόν μου έρχεται να βάλω τα κλάματα..Και πείτε ότι έπρεπε να συμβιβαστούμε με την κατάσταση..με την οικονομική (και γενικόιτερη) κρίση που μας κυκλώνει, με τα νέα μέτρα και πείτε ότι το κάναμε. Και βγήκαμε έξω με σκυμένο κεφάλι και ηθικό υπό το μηδέν αλλά είπαμε εντάξει.. Θα παίρνουμε 592 ευρώ. Δωστε μας δουλειά..ΠΟΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ; Πόσοι από όσους τελειώσαμε αυτό το χρόνο έχουμε βρει δουλειά; Προσωπικά δεν ξέρω κανέναν. Πτυχίο, Μεταπτυχιακό, Διδακτορικό, Ξένες Γλώσσες και Υπολογιστές.. Με ολα αυτά γεμίζει το βιογραφικό αλλά όχι η τσέπη. Πρ...
google1991c5f614ce5609.html

Τα ετερώνυμα έλκονται? αιώνιο αναπάντητο ερώτημα..

Εικόνα
Είναι ένα από αυτά τα θέματα που απασχολούν χρόνια τώρα τούτη εδώ την κοινωνία. Η Φυσική τη βρήκε την απάντηση και δηλώνιε ευθαρσώς ότι.. ΝΑΙ έλκονται! Ώθηση και απώθηση. Και έρχεται τώρα η ώρα να σκεφτούμε αν συμβάινει το ίδιο και στις ανθρώπινες σχέσεις.. Αν και τείνω προς το ότι όντως τα αντίθετα κυνηγιούνται και έλκει το ένα το άλλο όπως οι μαγνήτες, δεν μπορώ να το πω με σιγουριά. Σε εμένα προσωπικά ισχύει. Αλλά εγώ έχω ψυχολογικά προβλήματα και μια αιώνια αντίδραση από την κούνια μου οπότε ξέρω πως δεν αποτελώ παράδειγμα για να υποστήριξω τη θεωρία ώθησης-απώθησης ανομοίων. Οπότε ας πούμε ότι πιστεύω το αντίθετο. ¨Οτι τα ομώνυμα έλκονται. Και πριν προλάβετε να μου πείτε όχι και μα, μου, σου, του....θα σας φέρω χαρακτηριστικές εικόνες στο μυαλό.. Ποιος από εσάς δεν θυμάται τους φλώρους του σχολείου να τα φτιάχνουν μεταξύ τους? Η μάλλον δείτε το αλλιώς..Έχετε δει πολλούς που ακούνε κλαρίνα να είναι με κοπέλες που ακούνε heavy metal? (καλά είναι λίγο ακραίο το ξέρω...!) Τώρα σκεφτεί...

ΤedxThessaloniki. Zoύμε το σήμερα. Δημιουργικά. Μπαίνουμε σφήνα στη ρουτίνα .

Μια ομιλία που μας ταρακουναέι. Που μπαίνει σφήνα στη ρουτίνα μας. Ακούστε τι έχει να πει. Σοβαρά μιλάει... Σφήνα {Μάριος Σπύρογλου}

Πως ξεφεύγουμε από τα θέλω μας;

Εικόνα
Έχετε ευχηθεί κάτι και όταν αυτό πραγματοποιήθηκε να το μετανιώσετε; Λογικά ναι.. Δεν είναι τυχαίο που λένε Πρόσεχε τι εύχεσαι.. Το ότι μετανιώνουμε μπορεί να οφείλεται σε κάποια αλλαγή εσωτερική ή εξωτερική ή σε λανθασμένη εκτίμηση των θέλω μας. Επίσης, δεν σκεφτόμαστε ότι μια επιθυμία μας κρύβει από πίσω πολλά σταυροδρόμια που δεν έχουμε υπολογίσει και ίσως τελικά να μην θέλαμε να διαβούμε. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι πρέπει να μην ονειρευόμαστε κάπως το μέλλον μας και να μην μουρμουρίζουμε ευχές όταν πέφτει ένα αστέρι αλλά να σκεφτόμαστε και την αντίπερα όχθη αυτού που ζητάμε. Εγώ όμως έχω ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα.. Ξέρω τι ¨δήθεν¨ θέλω (και λέω δήθεν γιατί αυτό το θέλω μου έχει επηρεαστεί και από εξωτερικούς παράγοντες: βλέπε γονείς, φίλους, κοινωνικά πρότυπα) ξερω τι θα μου προσφέρει ο δρόμος που λχω επιλέξει, ξέρω πως να φτάσω εκεί, αλλά εύχομαι να βρω λίγο πριν το τέλος ένα μονοπάτι και να λοξοδρομήσω. Θέλω να ξεφύγω από τα θέλω μου γιατί ξέρω πως δεν θα με κάνουν ευτυχισμένη,...

Τι κάνουμε σε τούτο εδώ τον κόσμο...

Εικόνα
Γεννιόμαστε χωρίς καν να το ζητήσουμε. Και όμως είμαστε ευγνώμονες που ήρθαμε σε αυτόν τον κόσμο. Ο κάθε ένας μας είναι τυχερός που του δόθηκε το δώρο της ζωής. Έχουμε αναρωτηθεί όμως τι κάνουμε σε αυτόν εδώ τον (μάταιο;) κόσμο; Όλα είναι δομημένα στη ζωή μας αν το σκεφτούμε. Τα κοινωνικά πρότυπα υπάρχουν πριν από εμάς και για εμάς για να βάζουν τα πράγματα σε μία τάξη. Τα θέλω μας είναι πολύ κοινά αν το σκεφτούμε αν και εμείς οι άνθρωποι είμαστε πολύ διαφορετικοί.., Τυχαίο;  Στα 10 μας θέλουμε παιχνίδι και ξεγνοιασιά Στα 13 μας θέλουμε φίλους, παρέες και εξόδους Στα 16 μας θέλουμε να γνωρίσουμε τον κόσμο, να ζήσουμε έντονα, στο κόκκινο Στα 18 μας θέλουμε να τελειώσει το "μαρτύριο" του σχολείου και να ζήσουμε μια ξέφρενη φοιτική ζωή. Στα 24 μας θέλουμε το πτυχίο μας και μια δουλειά να μας περιμένει Στα 27 μας απομυθοποιούμε τη δουλειά μας και ψάχνομαστε. Μάλλον θέλουμε οικογένεια. Στα 35 θέλουμε απλά λεφτά γιατί οι υποχρεώσεις είναι στο φουλ. Θέλουμε και ταξίδια αλλ...

HURTS - Wonderful Life