Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

Όλα πάνε στραβά ή εμείς κοιτάμε λοξά?

Το τελευταίο διάστημα βλέπω συνέχεια δυστυχισμένους ανθρώπους.Και αν το δυστυχισμένος σας φαίνεται βαρύ, βλέπω ανθρώπους κατσούφηδες που έχουν χάσει την όρεξη και το κουράγιο τους. Και είναι άνθρωποι νέοι, στην ηλικία μου,,.που μόλις βγήκαν έξω στον κόσμο και αντίκρισαν την κατάσταση που επικρατεί (και εγώ μαζί μ αυτούς) και έτρεξαν να κλειστούν στα καβούκια τους, Πριν από λίγο καιρό είχα πάει να δώσω συνέντευξη για μια δουλειά.. Ο τύπος που μου μίλαγε λίγο πριν φύγω μου είπε. ""Αυτά που ζητάμε από τη γενιά σας ίσως είναι πάνω από τις δυνάμεις σας.. Και έχετε να ζήσετε ακόμη πιο δύσκολες εποχές..και είναι η πρώτη φορά που χαίρομαι που είμαι 45 και όχι 22!" Όπως καταλαβαίνετε μετά από αυτό έφυγα τρέχοντας! Δεν σταμάτησα όμως,, Συνέχισα.. Γιατί η παραίτηση χωρίς μάχη είναι η χειρότερη ήττα. Όταν ακούω ότι όλα πάνε στραβά θέλω αμέσως να απαντήσω ¨" Εσύ πας στραβά! Και δεν το βλέπεις κιόλας!" ¨Όχι, δεν ζω σε κάποιο μακρινό ουτοπικό πλανήτη, ούτε παθαίνω κρίσεις υπέρμετρης αισιοδοξίας. Ξέρω πολύ καλά που ζω, τι προβλήματα αντιμετωπίζει η χώρα μου, πόσο καλά κρατεί ακόμη η διαφθορά αλλά και πόσο καλά κρατεί η αδιαφορία,. Όταν αφεθείς στις συμφορές που ήρθαν, στη δουλειά που δεν βρίσκεις, στην αναξιοκρατεία, στις μειώσεις μισθών και απλά κατσουφιάζεις και σκύβεις το κεφάλι έχεις ήδη χάσει όχι τη μάχη αλλά τον πόλεμο. Υπάρχουν και άνθρωποι που μέσα σε αυτή την καταχνιά βλέπουν φως. Άνθρωποι διαφόρων ηλικιών που βλέπουν τα κακώς κείμενα και δεν τα προσπερνάνε! Τα αλλάζουν! Οι atenistas είναι το καλύτερο παράδειγμα που μπορώ να σκεφτώ.. Και πραγματικά δημιουργούν στόχο και όραμα λειτουργώντας ομαδικά για να καλυτερέψουν την πόλη μας. Άνθρωποι που κοιτάνε μπροστά και παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους, Αλλά και στο κομμάτι της πολιτικής βλέπω ότι μαζεύεται σιγά σιγά μια μερίδα ανθρώπων που όχι μόνο αντιδρούν αλλά και δρουν. Βλέπω την πρωτοβουλία ΣΠΙΘΑ να ξεπετάγεται σιγά σιγά μέχρι που θα ανάψει μια γερή φωτιά. Ανεξάρτητοι πολίτες από κάθε μεριά της Ελλάδας συζητούν και προτείνουν λύσεις. Είναι δυο από τα πολλά παραδείγματα που λέω σε όσους μου λένε "δεν ασχολούμαι γιατί κανείς δεν βρίσκει το δίκιο σ αυτό το κράτος και κανέις δεν θα με προσέξει,", Ίσως όμως τελικά να μην είναι έτσι, Ίσως δεν είναι όλα στραβά αλλά τελικά εμείς κοιτάμε λοξά,,Και ήρθε νομίζω η ώρα να αλλαξουμε ματιά

Δεν υπάρχουν σχόλια: