Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Σπασμένα φτερά


Έρχονται στιγμές που συνειδητοποιείς ότι έπεσες έξω. Ότι απλά την πάτησες. 'Ήξερες, αλλά έβαλες τα σημάδια παραπέρα γιατί δεν ήθελες να τα δεις. Ενοχλούσαν την ιστορία που είχες πλάσει και τα απέφευγες.  Έρχονται αυτές οι στιγμές που σε ταρακουνάνε και εκεί που έχεις φτιάξει το κάστρο σου στην άμμο ένα κύμα το διαλύει. Το έχτιζες μήνες. Μα χρειάστηκαν μόνο πέντε λεπτά. Κάπου εκεί το ρολόι σταματάει να χτυπάει και οι δείκτες γυρνούν αντίστροφα. Σε μια τροχιά που είχες καιρό να ακούσεις γιατί νόμιζες ότι την είχες νικήσει. Και όμως, η ζωή είναι εκεί για να σου πει ότι δεν έχεις νικήσει τίποτα και κάθε μέρα για να νιώθεις ζωντανός πρέπει να παλεύεις. Ποτέ και τίποτα δεν είναι δεδομένο και ποτέ και τίποτα δεν είναι δικό σου αν δεν το θελήσει. Και αν έχασες το μονοπάτι για λίγο και βγήκες εκτός πορείας τώρα πρέπει να επανέλθεις. Είναι ο αιώνιος νόμος που διέπει αυτόν τον κόσμο και μας κατευθύνει. Δεν μπορείς να τον αψηφήσεις,ούτε να τον προσπεράσεις, Αργά ή γρήγορα θα σε βρει για να σε επαναφέρει. Ποτέ μην κλάψεις, ποτέ μην κατηγορήσεις, Τα έχεις κάνει και εσύ και ξέρεις. Απλά σκέψου και δες τι δεν έκανες σωστά. Βάλε τον εαυτό σου μπροστά και δες που ξέφυγες και που υπερέβηκες τα όρια. Τότε ίσως αντιληφθείς ότι είχες πετάξει πολύ ψηλά και τα φτερά σου λιώνανε. Η ματαιοδοξία σου δεν σε άφηνε να το δεις και εσύ απλά πέταγες με την υπέρμετρη φιλοδοξία ότι θα είσαι για πάντα έτσι. Τα φτερά όμως δεν σε κρατάνε για πολύ και όταν λιώσουν εντελώς προσγειώνεσαι απότομα και ανώμαλα. Και όμως είσαι ακόμη ζωντανός. Σήκω πάνω, χαμογέλα και ετοιμάσου να φτιάξεις καινούρια. Πιο δυνατά και πιο ανθεκτικά. Να μπορούν να σε κρατήσουν εκεί ψηλά και να νιώθεις ασφαλής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: